صفحه اصلی / اسلایدر / افزایش بدهی‌های بانکی تولیدکنندگان
TOLID

«کسب و کار» بررسی می‌کند

افزایش بدهی‌های بانکی تولیدکنندگان

کسب و کار نیوز-یکی از دلایل بی‌رغبتی بانک‌ها برای پرداخت تسهیلات به تولید، ترس از عدم بازگشت تسهیلات پرداختی به شبکه بانکی است. البته پرونده‌های ساختگی برخی از افراد و همچنین دریافت تسهیلات بانکی به نام تولیدکننده که در نهایت به افزایش بدهی تولیدکنندگان به شبکه بانکی منتهی می‌شود، در بدنامی تولید و بی‌اعتمادی بانکه به آن نقش داشته است. اما شرایط بد اقتصادی و همچنین مشکلاتی که البته ریشه در مسائل کلان اقتصادی دارد، باعث کاهش روزانه توان تولیدکنندگان برای بازپرداخت بدهی‌های خود به نظام بانکی شده و به همین دلیل معوقات بانکی نیز روند افزایشی پیدا کرده است.

ثمانه نادری

به گزارش کسب و کار نیوز،بر اساس آمارهای موجودتعداد ۲۰ بانک کشور حدود ۷۳ هزار میلیارد تومان به بانک مرکزی بدهی دارند که یکی از دلایل عمده افزایش این بدهی، افزایش مطالبات معوق بانک‌هاست.

به گفته مسئولان چیزی حدود۶۱ درصد از مبلغ معوقات متعلق به ۵۰۰ نفر بدهکار بزرگ بانکی، مربوط به افرادی است که فعالیت اصلی شان صنعت و معدن است این رقم معادل ۳۰ درصد کل مطالبات معوق شبکه بانکی کشور می باشند.

جدول زیر روند افزایشی مطالبات معوق بانک‎ها را نشان می‌دهد:

میزان معوقات بانک ها  سال
۶۴.۵ هزار میلیارد تومان ۱۳۹۱
۸۰.۶ هزار میلیارد تومان ۱۳۹۲
۹۸.۶ هزار میلیارد تومان ۱۳۹۵
۱۴۴.۷ هزار میلیارد تومان ۱۳۹۶
۱۵۹ هزار میلیارد تومان ۱۳۹۷

به اعتقاد کارشناسان بدهی‌های معوق واحدهای تولیدی به سیستم بانکی را باید یکی از دلایل اصلی عدم رونق تولید در کشور عنوان کرد. در حال حاضر با تشدید مشکلات تولیدکننده امکان بازپرداخت بدهی‌های بانکی را نداشته و هر روز این بدهی‌ها به‌صورت تصاعدی افزایش پیدا می‌کند. البته افزایش بدهی‌ها خود مانعی شده تا تسهیلات جدیدی در اختیار تولیدکننده قرار نگیرد.

حال سوال اینجاست که از چه طریقی می‌توان معضل بدهی تولید به بانک‌ها را حل کرد و در این راستا چه سیاست‌هایی باید اتخاذ شود؟

فرشید شکر خدایی عضو اتاق بازرگانی ایران

کاهش توان نقدینگی بنگاه‌ها

وقتی قیمت‌ها افزایش پیدا می‌کند، دو اتفاق خواهد افتاد: یکی اینکه مقدار فروش کاهش پیدا می‌کند و مصرف کننده باید مواد اولیه را با قیمت گران‌تر بخرد و دیگری کاهش جذب منابع ورودی به بنگاه است. برای مثال وقتی قیمت رب گوجه ۵ هزار تومانی ۲۰ هزار تومان می‌شود، مصرف مردم کم شده و این در حالی است که پول حاصل از خرید حداقلی مردم نیز باید صرف تامین هزینه‌های تولید شود. در حال حاضر توان نقدینگی شرکت‌ها کاهش پیدا کرده و بنگاه‌ها که باید به طور منظم اقساط بانکی را بپردازند، با مشکل روبرو هستند. یکی از راهکارهایی که در این شرایط می‌تواند به تولید کمک کند، تثبیت قیمت‌ها است که البته در چند ماهه ابتدای سال حاصل شده است. با این حال کاهش مصرف بهبود پیدا نخواهدکرد مگر با افزایش دستمزد طبقه متوسط که البته آن نیز ضمانتی بر افزایش فروش سایر محصولات جز کالاهای اساسی نیست. یعنی با توجه به افزایش نجومی قیمت‌ها جبران دستمزد نیز تا حدی به افزایش مصرف مردم کمک می‌کند.

در این شرایط بانک‌ها به منظور افزایش توان واحدهای اقتصادی می‌توانند؛ با اعطای کارت‌های اعتباری به مردم برای خرید کالا، توان تولید را بالا ببرند و به افزایش تقاضا کمک کنند. در اینگونه مواقع نقدینگی در قالب وام برای خرید کالا، جهیزیه پرداخت می‌شود. یک راهکار افزایش نهادهای حمایتی از بانک‌ها برای شناسایی متقاضیان تسهیلات و اعتبارسنجی آنها است که میزان بدهکاران را کاهش خواهد داد.

همچنین مطالعه کنید:

حداکثر قیمت هر کیلو طلای سرخ نو ۱۰ میلیون تومان

به گزارش کسب و کار نیوز، غلامرضا میری نایب رئیس شورای ملی زعفران از آغاز …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *