ضرورت انتقال سرمایه به تعاونی ها

سرمقاله

رشد بازار سرمایه در ایران معمولا همراه با اشتغال نیست و باید در ایران بیش از هرچیز به این فکر کرد که این بخش مولد است که اشتغال زاست و هیچ بخشی مانند تعاون، حامی بخش مولد اقتصاد کشور نخواهد بود.
بهتر است که تجمیع سرمایه‌های خرد مردم به‌جای بورس در تعاونی‌ها انجام شود. ما خلا‌ءهای بازار را می‌توانیم شناسایی کنیم و به تعاونی‌ها ماموریت پر کردن خلاهای بازار را بدهیم. کلیه خدمات و محصولات مورد تقاضا در جامعه توسط تشکلات تعاونی قابل تولید هستند‌. ما می‌توانیم با وجود تعاونی‌ها بساط بورس بازی و سفته بازی را جمع کنیم.
بازار سرمایه به دو بخش بازار اولیه و بازار ثانویه تقسیم می‌شود. بازار اولیه محل تجمیع سرمایه‌های خرد مردم در واحدهای تولیدی و بنگاه‌های اقتصادی است. در این بازار افراد در سود و زیان بنگاه‌ها سهیم هستند. ولی بازار ثانویه در بورس عملا بازار در حکم قمار است که گاه هیچ چیز مادی مشخصی مورد معامله در آن قرار نمی‌گیرد. دعوت مردم به خرید اوراق بهادار حجم بازار ثانویه را تغییر می‌دهد.
در بازار ثانویه برد مساوی باخت است. وقتی ارزش سهامی بالا می‌رود، کسی که در بازار ثانویه می‌فروشد سود کرده و آنکه می‌خرد زیان می‌کند. خود این بورس بازی باعث عدم تعادل در بازارها و تورم است. همین نرخ‌های حاشیه سود روی برگه‌های سهام، سیگنال‌هایی به بازار می‌دهند که باعث تغییرات در هزینه فرصت پول می‌شود که در اقتصاد اسلامی و شرع مردود است.
بجای بورس و بازار ثانویه که سودهای جعلی ایجاد و بازدهی ندارد، بخش تعاون بدون بازتولید اقتصاد ربوی سرمایه‌داری، باید تقویت شود. در این بخش برخلاف بورس و بازار ثانویه اشتغال بیشتر ایجاد می‌شود. بانک امروزه در سرمایه‌گذاری واسطه است. در حالی که بازار اولیه بازار سرمایه‌گذاری مستقیم است.