اما این گزارش بر عمده دلایل زیرساخت های نهادی و صنعتی متمرکز شده است. دلایل عمده ای از جمله، مداخله های دولت، ناکارآمدی نهادهای پشتیبان، تعدد واحدهای تولیدی مشابه، خرد شدن بیش از اندازه بازار و درونزا نبودن علم و فناوری در کشور.
به گزارش کسب و کار نیوز به نقل ازپایگاه خبری اتاق تهران، برندسازی همیشه در ایران مساله بوده است. برندسازی که باعث می شود کالاهای ایرانی در بازارهای هدف صادراتی شناخته شوند و به فروش برسد و یا حتی در بازار داخلی هم نامی آشنا برای مصرف کننده ایرانی باشد. نامی آشنا مانند برند لوازم خانگی ارج که خاطرات کودکی و یخچال های قفل شده مادربزرگ ها را یادآوری می کند، یا کفش ملی با مارک فیل نشانش که خاطره ای از این پاپوش ایرانی است. حالا مرکز پژوهش های مجلس به «بررسی دلایل عدم ماندگاری برندها در ایران» پرداخته است.
این گزارش می نویسد: برند، ثروتی غیرمشهود است که در کسب وکارهای تجاری به علت تأثیر اقتصادی، یک دارایی مهم به حساب می آید. برندها بر انتخاب و تصمیم مشتریان، سرمایه گذاران و فعالان اقتصادی اثر می گذارند. کاهش میزان ریسک و صرفه جویی در زمان از منظر مصرف کننده، ایجاد ثروت و عاملی برای رقابت های مفید از منظر تولیدکننده ازجمله دلایل اهمیت برندها هستند.
براساس این گزارش مقوله برند در ایران همواره مورد توجه قانونگذار بوده است. به طور مثال در ماده ۸۰ قانون پنجم توسعه، به دولت اجازه داده می شود در راستای ایجاد اشتغال پایدار، توسعه کارآفرینی، کاهش عدم تعادل منطقه ای و توسعه مشاغل نو، اقداماتی انجام دهد. همچنین در ماده ۱۵۰ هم اقداماتی در همین راستا صورت می گیرد. علاوه بر این برخی از مواد قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب سال ۱۳۹۴ و قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علایم تجاری مصوب سال ۱۳۸۶هم به این مساله پرداخته اند. اما با این حال نگاهی بر وضعیت موجود برخی از برندها در ایران نشان می دهد که در عمل، اهمیت این موضوع به نحو شایسته مورد توجه قرار نگرفته است.
در نهایت، مرکز پژوهشهای مجلس نگاهی بر وضعیت موجود برخی از برندهای بنگاهی در ایران انداخته و می نویسد: برندسازی یکی از مهمترین مؤلفه های موفقیت بنگاه های اقتصادی در بازار است. شواهد تجربی موجود در کشور نشان می دهد که اهمیت این موضوع به نحو شایسته مورد توجه قرار نگرفته است. متأسفانه نام های آشنایی مانند کفش ملی، ارج و آزمایش که در گذشته جزء برندهای معروف کشور بودند، امروز یا تعطیل شدند یا فقط برای بقا تلاش می کنند. البته این موضوع محدود به کشور ما یا کشورهای درحال توسعه نیست و در کشورهای توسعه یافته نیز مسبوق به سابقه است. برندی مانند کداک چون دیگر پاسخگوی نیازهای مخاطبان نبود از صحنه بازار محو شد. خوشبختانه در کنار برندهای ناموفق، برندهای موفقی هم در کشور حضور دارند که همچنان به رشد و بالندگی خود ادامه می دهند.
![](images/upfiles/20170515/2_78.jpg)
مرکز پژوهش های مجلس برای واکاوی دلایل عدم شکل گیری و ماندگاری برند درکشور نگاهی بر تاریخ اقتصادی ایران و بررسی این موضوع از منظر اقتصاد سیاسی انداخته است.
طبق این گزارش، واقعیت این است که موضوع عدم شکل گیری و ماندگاری برندها را می توان از ابعاد گسترده ای مورد واکاوی قرار داد، اما این گزارش بر عمده دلایل زیرساخت های نهادی و صنعتی متمرکز شده است. دلایل عمده ای از جمله، مداخله های دولت، ناکارآمدی نهادهای پشتیبان، تعدد واحدهای تولیدی مشابه، خرد شدن بیش از اندازه بازار و درونزا نبودن علم و فناوری در کشور.
![](images/upfiles/20170515/1_129(1).jpg)