سایت خبری تحلیلی کسب و کار استارت آپ | کارآفرینی | دانش بنیان | اقتصاد
گفتگو؛
یحیی آل اسحاق رئیس اتاق بازرگانی ایران و عراق در گفت و گو با ” کسب و کار” در پاسخ به این پرسش که علی رغم ادعاهای مطرح شده در خصوص تلاش های صورت گرفته در راستای حمایت از تولید چرا اقدامات عنوان شده به نتایج مورد نظر نمی رسد، گفت: علاوه بر این موضوع که نکته درستی است باید بگویم این سوال نیز مطرح است که چرا صادرات کشور همواره با نوسان همراه است و نمی‌تواند یک روند باثبات و پایدار را تجربه کند؟ در پاسخ به این دو پرسش، باید بخشی از مشکل را به شیوه حکمرانی تجاری در داخل کشور مرتبط بدانیم. وی در این باره خاطر نشان کرد: سیاست گذاران تلاش می کنند، زحمت می کشند و تصمیماتی برای بهبود شرایط صادرات اتخاذ می‌کنند، اما مسئله اینجاست که این سیاست گذاری‌ها به صورت جزیره ای انجام می شود و زیر چتر یک مدیریت واحد و هماهنگ قرار ندارد. هر مجموعه ای خود را متولی تجارت خارجی می داند و بر اساس برداشت و تشخیص خود تصمیماتی اتخاذ می کند که گاهی بدون هماهنگی با سایر دستگاه‌ها به مرحله اجرا می رسند. نتیجه چنین وضعیتی، شکل گیری تصمیمات پراکنده و بعضاً متناقضی است که نه تنها به توسعه صادرات کمک نمی کنند، بلکه در مواردی موانع تازه ای نیز پیش روی فعالان اقتصادی قرار می دهند.
وی در این باره خاطر نشان کرد: موضوع دیگر، کمبود تجربه و تخصص کافی در برخی سطوح تصمیم گیری تجاری است. متأسفانه گاهی افرادی وارد حوزه سیاست‌گذاری تجارت خارجی می شوند که تجربه و دانش تخصصی لازم را در این زمینه ندارند و دانش و تجربه خود را در طول فعالیت اجرایی به دست می آورند. این در حالی است که حوزه تجارت خارجی به دلیل پیچیدگی های فراوان، نیازمند دانش تخصصی، تجربه عملی و شناخت دقیق از شرایط بازارهای بین‌المللی است. آل اسحاق معتقد است: حتی در مواردی که مدیران از تجربه کافی برخوردار نیستند، به درستی از ظرفیت مشاوران متخصص، نیروهای جوان و کارشناسان با تجربه ای که سال ها در حوزه تجارت فعالیت کرده اند، استفاده نمی شود. ترکیب این دو مسئله، یعنی تصمیم گیری جزیره ای و بهره نگرفتن از دیدگاه‌های کارشناسی، باعث می‌شود تصمیماتی در حوزه تجارت خارجی اتخاذ و اجرا شوند که پس از مدتی، آثار منفی و اشتباه بودن آنها آشکار می‌شود. وی در ادامه تاکید کرد: متأسفانه برخی از این تصمیمات می توانند آسیب‌های جدی و حتی جبران ناپذیری به ساختار تجارت خارجی و صادرات کشور وارد کنند؛ آن هم در شرایطی که امروز بیش از هر زمان دیگری به تقویت این بخش
نیاز داریم.
