سایت خبری تحلیلی کسب و کار استارت آپ | کارآفرینی | دانش بنیان | اقتصاد
سرمقاله؛
گردشگری ما به دو بخش داخلی و خارجی تقسیم می شود. گردشگری خارجی به شدت تحت تأثیر شرایط و مسائل بین المللی و همچنین تحولات سیاسی کشور قرار دارد بنابراین نمی توان تأثیر این مسائل را بر روند ورود گردشگران نادیده گرفت. با وجود این شرایط، علاقه مندی بسیاری در گردشگران خارجی برای بازدید از ایران وجود دارد. ما حتی در اسپانیا نیز در حوزه گردشگری فعالیت می کنیم و شاهد هستیم که گردشگران بسیاری مشتاق حضور در ایران هستند. به ویژه پس از اتفاقات و جنگ اخیر، کشور ما بیشتر در کانون توجه قرار گرفته و شناخته شدن ایران در سطح بین المللی افزایش یافته است.
اگر شرایط کشور به ثبات برسد و مسائل و نگرانی‌های ناشی از جنگ برطرف شود، فرصت بسیار خوبی برای جذب گردشگران خارجی خواهیم داشت. از سوی دیگر، بخشی از نگرانی‌هایی که گردشگران خارجی پیش‌تر درباره موضوع حجاب در ایران داشتند نیز تا حدودی کاهش یافته و سخت‌گیری های ذهنی و تصورات قبلی آنان در این زمینه کمتر شده است. یکی از فرصت های پیش روی ما این است که ایران در جریان تحولات اخیر بیشتر به دنیا معرفی شده است. پیش از این، ایران برای بسیاری از مردم کشورهای دیگر ناشناخته بود؛ به گونه ای که وقتی خود را ایرانی معرفی می کردیم، گاهی ما را با عراق و حتی افغانستان اشتباه می گرفتند. بنابراین، شناخته شدن بیشتر ایران می تواند زمینه مناسبی برای توسعه گردشگری خارجی باشد که جنگ اخیر در کنار تمام تبعاتش این فرصت را مهیا کرده است.
البته دولت باید در زمینه فرهنگ سازی، تبلیغات و معرفی چهره واقعی ایران اقدامات جدی انجام دهد. اگر در این زمینه کار شود، می توان از ظرفیت‌های موجود برای جذب گردشگران خارجی استفاده کرد. برای مثال سالانه حدود ۱۰۰ میلیون گردشگر چینی در جهان سفر می‌کنند که اگر ما بتوانیم حتی پنج میلیون نفر از این جمعیت را جذب کنیم، با عدد بسیار بزرگی در حوزه گردشگری مواجه خواهیم بود. برای درک اهمیت این موضوع کافی است وضعیت ترکیه را در نظر بگیریم که سالانه حدود ۶۰ میلیون گردشگر دارد. اگر هر گردشگر به طور متوسط هزار دلار هزینه کند، درآمد حاصل از این بخش رقم قابل توجهی خواهد بود.
اما متاسفانه با وجود روابط مناسب ایران و چین، نتوانسته ایم از ظرفیت این بازار استفاده کنیم. بخش عمده این ناکامی نیز به ضعف در معرفی ظرفیت‌های گردشگری کشور، بازاریابی، عدم برگزاری نمایشگاه های تخصصی و ایجاد ارتباطات مؤثر با فعالان گردشگری سایر کشورها بازمی گردد.
