سایت خبری تحلیلی کسب و کار استارت آپ | کارآفرینی | دانش بنیان | اقتصاد
سرمقاله
برای ارزیابی شرایط موجود باید مجموعهای از عوامل داخلی و خارجی را در نظر گرفت. اگر کشور در شرایط عادی قرار داشت و با تحریم، محدودیتهای ارزی و دشواریهای انتقال منابع مواجه نبود، دولت امکان بیشتری برای حفظ ثبات اقتصادی داشت. تحریمها با سیاستهای داخلی گره خوردهاند و در مواردی حتی آثار سیاستهای اقتصادی را خنثی میکنند.
اکنون تورم در اقتصاد ما به یک روال عادی تبدیل شده که ارتفاع آن نیز دائما افزایش مییابد در صورتی که چنین روندی معنا ندارد و در هیچ کجای دنیا تورم به این شکل آگاهانه، ایجاد و تشدید نمیشود. دولت هم پذیرفته دخل و خرج مردم با هم هماهنگی ندارد، اما قدمی برای این موضوع برنمیدارد و صرفا اظهار شرمندگی میکند.
بخش مهمی از مشکلات امروز، نتیجه «فرصتسوزیهای تکراری» و استفاده غیرهدفمند از منابع ارزی در سالهای گذشته است؛ موضوعی که به تورم بالا، رشد پایین و افزایش فقر انجامیده است. ورود ۱۲ تا ۲۴ میلیارد دلار منابع ارزی جدید نیز در ساختار فعلی اقتصاد ایران لزوماً به گشایش پایدار منجر نمیشود، زیرا در گذشته نیز ورود منابع بزرگ بدون برنامهریزی مؤثر، صرف جبران کوتاهمدت شده و اثر توسعهای نداشته است.
تحولات تنگه هرمز و کاهش درآمدهای ارزی نیز به فشارهای موجود افزودهاند و سیاستگذار باید به جای تحلیل تکبعدی، مجموعه عوامل موثر بر اقتصاد را در کنار یکدیگر ببیند.
