ضرورت اتمام شرایط ناپایدار اقتصادی

سرمقاله

وقتی اقتصاد کشور پایدار نباشد، در روندی ثابت یا رو به رشد حرکت نکند یا در آن ریسک وجود داشته باشد، طبیعی است سرمایه‌گذاری‌ها به سمت بازارهای ناکارآمد بروند. چون سرمایه‌گذار همیشه به دنبال سود پایدارتر و مطمئن‌تر است.
شاخص‌های مختلف اقتصادی همگی از دشوارتر شدن وضعیت خبر می‌دهند. شرایط کشور در سه ماهه تابستان به مرات وخیم‌تر شده و به نظر می رسد در ادامه اداره کشور به مراتب دشوارتر هم شود. ا زمانی که ثبات و پیش‌بینی‌پذیری در اقتصاد برقرار نباشد، سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند منابع خود را به بازارهای امن‌تر و زودبازده‌تری مانند طلا، ارز و مسکن منتقل کنند.
اصلی‌ترین راهکار ثبات قیمت کالاها تصمیم برای پایان دادن به «جنگ» است. ایران اکنون دست بالا را در جنگ دارد و آمریکا نیز نسبت به درخواست‌های قبلی خود قدری کوتاه آمده است. بنابراین، ایران باید سناریوی مناسبی برای خروج از وضعیت جنگی تدوین کند.
باید توافق‌نامه اخیر ۱۵ بندی را که به نفع ایران بود، احیا کنیم. توافقی که حتی اسرائیل به‌شدت از آن ناراضی بود و عمدتاً ایران را برنده آن می‌دانست. باید با پادرمیانی کشورهای خلیج فارس، پاکستان، ترکیه و مصر، به توافقی با آمریکا دست یافت؛ چرا که این تنش‌های منطقه‌ای مستقیماً بر تورم اثر می‌گذارد.
از سوی دیگر معمولاً موتور توسعه هر کشور، بخش خصوصی است و این بخش خصوصی است که می‌تواند اقتصاد را به سمت تولید و توسعه حرکت دهد. وقتی دولت فضای رقابتی و مناسبی ایجاد کند، سود مطمئن برای سرمایه‌گذار حاصل می‌شود. در شرایط ناپایدار اقتصادی، رقابت از بین می‌رود و تحول در اقتصاد رخ نمی‌دهد. اگر دولت بتواند شرایط رقابتی را فراهم و فضای اقتصادی را باثبات کند، سرمایه‌گذاری در بخش مولد نیز شکل می‌گیرد. در غیر این صورت نباید انتظار داشت سرمایه‌ها به سمت بخش مولد حرکت کنند.