سرمقاله
از زمان جنگ ۱۲روزه به این سو، اقتصاد کشور نهتنها فرصت ترمیم نیافته است، بلکه با آغاز جنگ دوم تحمیلی با انباشت ریسکهای سیاسی و امنیتی، بیش از پیش آسیب پذیر شده است. تجربههای اقتصادی بهروشنی نشان میدهد هرگاه خطر در حوزه سیاست افزایش مییابد، این ریسک با ضریب بالاتری به اقتصاد منتقل میشود. موضوعی که امروز در بازار ارز، سرمایه، تولید و حتی در مصرف مصرفکنندگان قابل مشاهده است.
تا زمانی که چوب فشار حداکثری ترامپ بالای سر اقتصاد ما باشد، نمیتوانیم انتظار تغییر ویژهای را در وضعیت اقتصادی کشور داشته باشیم. ضمن که این که افزون بر تحریمها ما با مشکلات حل نشده دیگری از جمله FATF نیز رو به رو هستیم. مشکل دیگری که میتواند به افزایش تورم در کشور بیفزاید، فقدان سرمایه گذاری کافی در کشور است. این سرمایه گذاری چه در بخش داخلی و خصوصی و چه در بخش جذب سرمایههای خارجی، حائز اهمیت است.
دولت باید حمایتهای خود از بنگاههای کوچک و متوسط را افزایش دهد. بخش بزرگی از مشاغل ایران، حدود دو سوم مشاغل موجود، از سوی همین بنگاهها تامین شده و از قضا این بنگاهها در فشارهایی چون جنگ، تابآوری به مراتب کمتری از بنگاههای بزرگ و مادر دارند. درنتیجه دولت میتواند با حمایتهایی چون پرداخت تسهیلات ارزان، میتواند تا جایی ممکن از مشاغل امروز هم حمایت کند.
با توجه به حملاتی که دشمن به زیرساختهای ما، مانند فولاد و پتروشیمیها داشته و با توجه به اینکه فعلا ما را در یک محاصره ناجوانمردانه دریایی قرار داده، رشد اقتصادی منفی خواهد بود. البته در سال گذشته هم رشد اقتصادی ما حوالی صفر بود اما جنگ و تبعات آن احتمالا موجب تشدید رشد منفی میشود.
سایت خبری تحلیلی کسب و کار استارت آپ | کارآفرینی | دانش بنیان | اقتصاد