سرگردانی بیکاران قطع اینترنت

سرمقاله

به نظر می‌رسد از عموم مردم تا صاحبان صنایع و کسب‌وکار به اپلیکیشن‌های داخلی امیدوار نیستند، چون نمونه خارجی آن را باکیفیت‌تر، ارزان‌تر و به‌روزتر می‌توانند در اختیار داشته باشند. وقتی پیام‌رسان‌های داخلی را با پیام‌رسان‌های بین‌المللی مقایسه می‌کنیم می‌بینیم که عموم مردم ترجیح می‌دهند از روش‌هایی مانند فیلترشکن استفاده کنند تا در فضای بین‌المللی حضور داشته باشند. اگر سیاستگذاری اشتغال، بر مبنای واقعیت‌های بازار کار و سازوکار اقتصاد شبکه‌ای بازتعریف نشود، بحران فعلی می‌تواند به نقطه عطفی در تغییر ترکیب اشتغال کشور تبدیل شود. نقطه‌ای که بازگشت از آن ساده نخواهد بود.
اساسا اقتصاد به سمتی حرکت می‌کند که امنیت وجود داشته باشد و در غیر این صورت اقتصاد نمی‌تواند در آن فضا سرمایه‌گذاری و رشد کند. این موضوع در سطح اقتصاد کلان مطرح است اما در لایه‌های مختلف اقتصادی نیز همین شرایط وجود دارد.
هر کشوری که درگیر جنگ، ناامنی یا تغییرات داخلی شود، به طور طبیعی با مشکلات اقتصادی مواجه خواهد شد. هر موضوعی که امنیت را از نگاه اقتصادی دچار اختلال کند، می‌تواند تبعات جدی برای آن کشور داشته باشد. در سال گذشته نیز در حوزه اینترنت و مشاغل مرتبط با آن شرایطی را شاهد بودیم که در راستای آن زمینه بروز مشکلات اقتصادی فراهم می‌شد.
به نظر من نگاه آینده‌پژوهشی و نگاه درست به فناوری است که می‌تواند ما را به سمت توسعه و بهره‌وری مطلوب ببرد. آیا محدودیت‌های ما در فضای مجازی مشکلات فرهنگی و اجتماعی کشور را حل کرد؟ آیا اقتصاد کشور را بهبود بخشید؟ اتفاقاً فضای مجازی می‌تواند برای سیاستمداران ما یک فرصت باشد. اگر خود آن‌ها نیز این فضا را نمی‌شناسند لااقل از مشاوران آگاه در این زمینه کمک بگیرند.