راهپیمایی باشکوه روز جهانی قدس/تهران تا غزه؛ آسمان یک‌رنگ است و کشتی مقاومت در حال حرکت

به گزارش کسب و کار نیوز ، در روزهایی که ایران در جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل به سر می‌برد، روزهایی که مردم این سرزمین هر روز شهید می‌دهند، راهپیمایی روز قدس رنگ دیگری دارد؛ رنگ همدردی با ملتی که خود این روزها طعم تلخ موشک‌های همان دشمن را می‌چشند، رنگ فریادی مشترک علیه ظالمی واحد.

زنان روایت های خود را دارند؛ یکی خاطرات جنگ هشت ساله را زنده نگه داشته، دیگری شب‌های پراضطراب جنگ دوازده روزه را از یاد نبرده است؛ همه آنها امروز اینجا گردهم آمده‌اند تا به جهانیان بگویند که زن ایرانی، چه در خانه و چه در خیابان، چه در تهران و چه در همدلی با غزه، نماد پایداری در برابر ظلم است.

زن میانسالی با چفیه سیاه روی سر، کنار دختر جوانش حرکت می‌کند ، می‌گوید: این روزها هر شب که بچه‌ها را می‌خوابانم، نمی‌دانم صبح بیدار می‌شوند یا نه. چند شب پیش همسایه‌مان را از دست دادیم که مادر دو تا کودک بود؛ این را مادرهای غزه خوب می‌فهمند. آنها سال‌هاست اینگونه‌اند.

او می‌گوید: جنگ هشت ساله را نوجوان بودم. جنگ دوازده روزه را مادر شده بودم. آن روزها را نمی‌توانم فراموش کنم؛ جنگ همواره بوده است ، دیروز، امروز، فردا. انگار قرار نیست این دشمن دست از سر ما بردارد.

وی افزود: اما این بار متفاوت از همیشه است ، دشمن باید درسی تاریخی و عبرت آموز از مردم و نیروهای مسلح ایران بگیرد که تا ابد فراموش نکند.

زن جوانی کالسکه کودکش را آرام حرکت می‌دهد؛ او می‌گوید متولد دهه هفتاد است و امسال بیشتر از همیشه سختی مادران غزه و فلسطین را درک کرده است.

این مادر که ۳۱ سال سن دارد، تاکید می‌کند دشمنان اسلام درکی از فرهنگ ایثار و شهادت به ویژه در بین زنان ایرانی ندارد و اشتباه محاسباتی درباره ایرانیان داد و همین اشتباه او را به قعر جهنم خواهد برد.

او می‌گوید: امروز آمده‌ام فریاد بزنم آمریکا و اسرائیل؛ دستتان از خون بی‌گناهان رنگین است؛ اینجا، آنجا، هرکحای دنیا که سر بچرخانید ، این گرگ صفتان خون مردم را می خورند.

دانشجوی جوانی در حالیکه از عمق وجود دارد فریاد ضد استکباری سرمی‌دهد و هیهات منا الذله می‌گوید ؛ به خبرنگار ایرنا، گفت: اسراییل همان اسراییل و آمریکا همان آمریکای جنایتکار است اما ایران فلسطین نیست ، ایران خود حامی مظلومان عالم است و مانند مقتدای آزاده اش ، جان می‌دهد اما خاک‌را نمی‌دهد.

وی افزود: اسراییل و ارتش مزدور آمریکا بدانند ما از ریخته شدن خون خود و خانواده مان ابایی نداریم و به قول رهبر کبیر انقلاب ، بکشید ما را که قوی تر می‌شویم.

صدایش لرزان می‌شود اما محکم می‌ایستد و می‌گوید: امروز آمده‌ام بگویم ما خسته نمی‌شویم. هر چقدر موشک بیاید، هر چقدر شهید بدهیم، باز هم می‌ایستیم. برای خودمان، برای فلسطین، برای همه مظلومان جهان. این جنگی است بین حق و باطل، بین ما و ظالم.

زنی میانسال با سربند «لبیک یا زهرا» با زنان همسایه و دوستانش به راهپیمایی جهانی روز قدس آمده است، او می‌گوید : این همان جنگی است که ما داریم. همان دشمنی که چند ماه پیش در خرداد به ما موشک زد، همان دشمنی که حالا دوباره زده، همان دشمنی که سالها ، هر روز بچه‌های غزه را می‌کُشت.

وی ادامه‌داد: اسلام به ما آموخته است که سکوت نکنیم. ما امروز سکوت نمی‌کنیم و از نیروهای مسلح خود می‌خواهیم انتقام مظلومان ایران و فلسطین و لبنان و عراق و سوریه را از این جنایتکاران بگیرند.

زن جوانی هم روی پیراهنش عکس نوجوانی نصب شده ، او نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا گفت: این عکس دختری از دختران میناب است ، دخترانی که متعلق به همه ایرانیان هستند ، آنها که مقاومت را معنا کردند و خانواده های که اسطوره صبر و مقاومت شدند.

وی ادامه داد: این عکس تا همیشه تاریخ، سندی است بر جنایت آمریکا و اسراییل و از خداوند می‌خواهم تاوان خون پاک این عزیزان را از دشمنان بشریت بستاند؛ اسراییل و آمریکا دشمنان خونخوار بشریت هستند و خون میلیون ها انسان در سراسر دنیا از دستان آنها می‌چکد.

زن مسن دیگری در میان جمعیت فریاد سر می‌دهد و بر دشمنان اسلام و قرآن لعنت می‌فرستد، او می‌گوید: جنگ هشت ساله را دیدم، جنگ دوازده روزه را دیدم، این چند ماه اخیر را هم می‌بینم اما می‌گویم اسرائیل رفتنی است؛ آمریکا رفتنی است اما فلسطین ماندنی است و ایران ماندنی‌ است.

وی افزود: این راهپیمایی‌ها نشان می‌دهد که ما هنوز زنده‌ایم، هنوز ایستاده‌ایم و مانند امامان شهیدمان خون خود را برای آبیاری درخت اسلام فدا می‌کنیم تا روزی مهدی موعود(عج) پرچمدار این انقلاب شود.

او ادامه می دهد: آمریکا و اسرائیل فکر می‌کنند با کشتن، ما و جوانان ما ، ایرانی را عقب می‌رانند اما نمی‌دانند هر قطره خونی که می‌ریزد، هزار نفر را بیدار می‌کند؛ این جمعیت را ببینید ، همه بیداریم، همه آمده‌ایم.

دسته‌ای از زنان با پرچم‌های فلسطین از کنارم رد می‌شوند، یکی از آنان می‌گوید: برای بچه‌هایی که قرار است به دنیا بیایند، این جنگ و مظلومیت ایران را روایت می‌کنم و می‌گویم در این روزها که جنگ بود، ما برای قدس هم فریاد زدیم، چون قدس فقط مال فلسطینی‌ها نیست، قدس آرمان همه ماست. قدس قبله اول ماست، قدس یادگار پیامبر ماست.

او ادامه می دهد: اسرائیل همان قدر که به غزه و لبنان موشک می‌زند، به ما هم می‌زند، چند ماه پیش در خرداد زد، حالا دوباره می‌زند، آمریکا همان قدر که فلسطینی‌ها را تحریم کرده، ما را هم تحریم کرده است ما در یک کشتی‌ نشسته ایم. اگر غزه غرق شود، ما هم غرق می‌شویم.

بانوان با سنین مختلف، با داغ‌های تازه و کهنه، با خاطرات سه جنگ، اما یک فریاد مشترک مرگ بر اسرائیل، مرگ بر آمریکا همراه جمعیت حرکت می کنند.

راهپیمایی ادامه دارد؛ زنان پیش می‌روند؛ بالای سرشان، آسمان است و همان آسمانی که موشک‌ها از دلش می‌آیند. راهپیمایان با قدم‌های استوار، با فریادهای بلند، با ایمانی که هیچ موشکی نمی‌تواند آن را خاموش کند، حرکت می‌کنند.