ایجاد بستر برای تحرک‌ بخش خصوصی

سرمقاله

متاسفانه اشتغال مبتنی بر تولید نیست و این مسئله باعث تاثیرات منفی در بازار کار شده است. بازار کار ایران مستعد دلالی است و از اینرو افراد کمتر تمایلی برای دریافت شناسنامه کاری و یا شناسایی شدن زمینه‌های شغلی خود می‌شوند. از ویژگی‌های مشاغل کاذب عدم پوشش‌های قانونی، بیمه‌ای و مالیاتی است.
یکی از عواملی که باعث توسعه و افزایش مشاغل غیررسمی و دلالی می‌شود، رکود بازارهای کار رسمی است؛ بنابراین ناتوانی دولت‌ها در ایجاد اشتغال برای جوانان منجر به رونق یک بازار موازی کار در کشور شده که امروزه به نام مشاغل زیرزمینی و کاذب شناخته می شود. امروز پیاده‌روهای شهرها از مشاغل کاذب پُر است ولی دولت می‌تواند بسیاری از این مشاغل را شناسایی و سازماندهی کند، اما به دلیل بی‌تحرکی دولت در بازار کار رسمی، توجهی به شناسایی و سازماندهی مشاغل کاذب نمی‌شود.
سوای اینکه برای ایجاد شغل، باید ساختارهای اقتصادی کشور به سمت رونق و شکوفایی، دولت نیز باید به‌طور اختصاصی برای این کار برنامه داشته باشد. البته مادامی‌که دولت برنامه‌های خود را در حوزه حاکمیتی پیش می‌برد، نمی‌توانیم شغل ایجاد کنیم؛ برای ایجاد شغل لازم است بخش خصوصی را فعال کنیم.
دولت باید بتواند به‌طور جدی‌تر بنگاه‌های بزرگ دولتی را مطابق با این اصل قانون اساسی واگذار کند. واگذاری این بنگاه‌ها به بخش خصوصی می‌تواند موتور محرک این بخش باشد. همچنین در این مسیر باید بستر لازم برای تحرک‌بخش خصوصی فراهم شود. در حال حاضر ما با مشکلاتی در زمینه سیاست‌های پولی و مالی و… روبه‌رو هستیم که اگر نتوانیم اصلاحات لازم را انجام دهیم،‌ مردم انگیزه برای ورود به کارهای تولیدی را پیدا نخواهند کرد. همچنین در کنار این موارد، باید مشوق‌های دیگری هم تعریف شود.