صفحه اصلی / آرشیو مطالب روزنامه کسب و کار

«کسب‌وکار» از وضعیت صنعت نوغانداری گزارش می دهد

پرورش سودآور و کم‌رونق کرم ابریشم

اگر به دنبال یک شغل پردرآمد می‌گردید و احیانا در منطقه‌ای زندگی می‌کنید که درختان توت بسیاری وجود دارد، بهترین گزینه برای شما نوغانداری است. این شغل برخلاف اسم عجیبش، بسیار ساده است و به ابزار و امکانات اولیه بسیار کمی نیاز دارد. نوغانداری یا همان پرورش کرم ابریشم، از جمله مشاغلی است که از دیرباز در کشور ما رواج داشته و یکی از عوامل رونق فرش ایرانی، همین نخ‌های ابریشمی بوده است. در حال حاضر به دلایلی تولید داخلی این کالای باارزش کاهش پیدا کرده است. به‌گونه‌ای که مسئولان را به فکر چاره‌جویی برای خروج این صنعت از رکود انداخته است.
پرورش کرم ابریشم؛ حرفه‌ای ساده و پرسود
محمد رحیمی‌جعفری از فروشندگان تخم کرم ابریشم که کار مشاوره برای متقاضیان این حرفه را نیز انجام می‌دهد، درباره این حرفه به «کسب‌وکار» گفت: پرورش کرم ابریشم بسیار ساده است به‌گونه‌ای که از یک فرد دوازده ساله تا یک فرد مسن می‌توانند به این کار روی بیاورند و با ابزار بسیار کم به سود خوبی برسند. وی در ادامه گفت: با یک جعبه کرم ابریشم که قیمتی حدود 8 هزار و 500 تومان دارد و 20 مترمربع فضا و یک درخت توت، می‌توان به سودی معادل 2 میلیون تومان رسید. جعفری درباره شرایط نگهداری این کرم‌ها گفت: باید رطوبت محیط نگهداری این کرم‌ها به‌طور دقیق اندازه‌گیری شود. از نظر تغذیه نیز تنها برگ درخت توت باید به آنها داده شود و به‌طور معمول 2 الی 3 بار در سال می‌توان از کرم‌ها، پیله به دست آورد. این فروشنده کرم ابریشم گفت: مرغوبیت ابریشم به دست آمده تا حدود زیادی به غذای کرم‌ها بستگی دارد. پیله‌های سفید رنگ بهترین کیفیت را دارند و هرچه به سمت رنگ زرد مایل شود، نشانه نامرغوب بودن آن است. اگر همراه با برگ توت، چوب درخت نیز به آنها داده شود از کیفیت ابریشم تولیدی کاسته می‌شود. وی درباره مزایای این حرفه گفت: تولید پیله نیازی به سالن‌های بزرگ ندارد و هرکس می‌تواند به عنوان یک شغل فصلی در کنار محل زندگی خود به پرورش کرم ابریشم بپردازد. 
 
واردات بی‌رویه، منجر به کاهش تولید داخلی شده است
مهدی پورحسین، سرپرست شرکت سهامی پرورش کرم ابریشم به «کسب‌وکار» گفت: سالانه بین 600 تا 700 تن ابریشم در داخل کشور مصرف می‌شود که بیشتر آن برای تولید نخ‌های مورد نیاز قالیبافی است. وی در ادامه گفت: اگرچه میزان مصرف ابریشم در داخل کاهش پیدا نکرده است و ما تولید قالی را با همان روال قبل انجام می‌دهیم اما تولید ابریشم داخلی به‌شدت کاهش یافته و بخش زیادی از نیاز داخل از طریق واردات از کشورهای دیگر تامین می‌شود. وی علت این کاهش را واردات بی‌رویه ابریشم‌های خارجی دانست و افزود: در حال حاضر محصول 70 هزار جعبه کرم ابریشم به ایران وارد می‌شود درحالی که تنها 25 تا 30 هزار جعبه کرم ابریشم در کشور توزیع می‌شود. وی در ادامه گفت: ما خواستار وضع تعرفه‌های سنگین برای واردات ابریشم نیستیم، بلکه معتقدیم با تعرفه‌های فعلی نیز می‌توان از واردات بی‌حدوحصر جلوگیری کرد. درواقع آنچه فعلا به یک معضل تبدیل شده، قیمت‌های اظهاری غیرواقعی است که واردکنندگان اعلام می‌کنند و براساس آن تعرفه پایین‌تری را می‌پردازند. پورحسین درباره کارخانه‌های ابریشم‌کشی کشور گفت: در حال حاضر 4 کارخانه تولید ابریشم داریم که دو کارخانه به‌طور کامل تعطیل هستند و دو تای دیگر با چیزی حدود 30 درصد ظرفیت خود به کار مشغول هستند و عمدتا از تولید ابریشم تغییر خط داده‌اند و به تولید پارچه روی آورده‌اند. وی درباره کیفیت کارخانه‌های کشور گفت: این کارخانه‌ها از نظر کیفیت ماشین‌آلات مناسب هستند و تنها مشکل در این بخش ورشکستگی این کارخانه‌هاست که به دلیل کاهش نوغانداری در کشور به تعطیلی کشیده شده‌اند. 
 
14 هزار هکتار توتستان برای تولید ابریشم داریم
علی‌اصغر داداش‌پور، رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور، در گفتگو با «کسب‌وکار» گفت: این مرکز در سال 93 تاسیس شده است و به عنوان نهاد حاکمیتی و نظارتی درصدد است تا با حمایت از نوغانداری در کشور تولید ابریشم را دوباره به سال‌های گذشته برگرداند؛ زمانی که حدود 200 هزار جعبه تخم ابریشم در کشور توزیع می‌شد. وی با اشاره به اینکه هم‌اکنون حدود 20 هزار جعبه تخم در کشور توزیع می‌شود، گفت: باوجود پتانسیل بالای توتستان‌ها در کشور که به 14 هزار هکتار می‌رسد، می‌توان 140 هزار جعبه کرم را پرورش داد. برنامه‌هایی نیز برای اصلاح توتستان‌ها داریم تا کیفیت ابریشم را بهتر کنیم. ضمن اینکه دولت تصمیم دارد تا تخم نوغان را به‌صورت رایگان یا با هزینه‌های بسیار کم در اختیار پرورش‌دهندگان قرار دهد.