فعالیت معادن شن و ماسه تهران دشت در شهرستان ساوجبلاغ، افزایش گرد و غبار، آلودگی منابع آب و آسیب به بخش کشاورزی را به دنبال داشته است که باید برای آن چارهای اندیشیده شود.
به گزارش کسب و کار نیوز به نقل از ایرنا فعالیت معادن شن و ماسه در صورت رعایت نشدن اصول زیست محیطی میتواند آسیبهای جدی به طبیعت وارد آورده و آلودگی هوا، آب و خاک را به دنبال داشته باشد، این حقیقت غیرقابل انکاری است که اثباتش کار مشکلی نیست، چون با مشاهده روند معدنکاوی در زیستگاههای منحصربهفرد به این نتیجه می رسیم که گونههای جانوری به خطر افتادهاند.
اگر مسائل زیستمحیطی در اولویت برنامههای ما قرار دارد نباید بدون ضوابط مبادرت به توسعه معادن شن ماسه در استان البرز کنیم زیرا آثار و عواقب دردناک آن گربانگیر مردم و محیط زیست شود که نمونه بارز آن را به وضوح در شن چالههای تهراندشت میبینیم.
تهراندشت در نزدیکی کلان شهر کرج و در مهمترین شهرستان البرز یعنی در ساوجبلاغ منطقهای با آب و زمین مناسب کشاورزی قرار دارد که امروز فعالیت این معادن چالشی اساسی برای محیط زیست این شهرستان شده و گاهی شن چالهها منشأ ایجاد گرد و غبار در استان البرز معرفی شده است.
معادن تهراندشت زندگی بیش از ۳۰ روستای پایین دست را با چالش رو به رو کرده است. برای نمونه معادن شن و ماسهای که در شهرستان فعال هستند، سبب شده اهالی این منطقه همیشه با مشکل ریزگردها دست به گریبان باشند یا کشاورزانی که ادعا میکنند فعالیت معادن شن و ماسه سبب تخریب زمینهای زراعی و کمبود آب کشاورزی شده و مشکلاتی جدی برای ساکنان این منطقه ایجاد کرده که کوچکترین آنها را میتوان تردد خودروهای سنگین در این منطقه دانست.
معادن شن و ماسه اکوسیستم رودخانهها را تخریب کرده و مقدمات آلودگی منابع آب زیرزمینی را نیز فراهم میکنند، چون فعالیت برخی معادن در سایه نبود نظارت آنقدر افراطی شده که تا عمق ۶۰ متری نیز از این منابع برداشت میشود، به همین دلیل در صورتی که زباله یا پساب شیمیایی وارد این مناطق شود، به راحتی میتواند به منابع آب زیر زمینی نفوذ کرده و سبب آلودگی آن شود.
علاوه بر تهدید منابع آب از طریق تبخیر، برداشت بی رویه منابع شن و ماسه بستر را برای هدر رفت نزولات جوی فراهم میکند، زیرا شن و ماسه در جذب نزولات جوی و انتقال آنها به سفرههای آب زیر زمینی نقش مؤثری دارد.
در معادن رودخانهای شن و ماسه هدف استفاده از آورده رودخانه است، زیرا با گردش رودخانه ماسه در پایین دست نشست میکند و معدنکاوان باید از این ماسهها برداشت کنند، اما وقتی معدنکاوان به عمق رفته و اکوسیستم رودخانه را به هم بریزند، نمیتوان نام فعالیت آنها را بهرهبرداری و معدنکاوی گذاشت.
گردانندگان این معادن باید شرایطی را در نظر بگیرند تا آلودگی هوا و منابع آب را به حداقل برسانند به این شکل که با استفاده از مه پاش میزان ذرات معلق را به حداقل رسانده و با به کار بردن فیلترهای خاص پسابهای خود را تصفیه کنند تا سبب کدر شدن آب رودخانهها نشود.
بایرام محمودی رئیس اداره حفاظت محیط زیست ساوجبلاغ درباره نحوه نظارت بر فعالیت این معادن اظهار داشت: محدوده معادن شن وماسه منطقه تهراندشت درحاشیه رودخانه کردان حدفاصل اتوبان و اراضی باغی سرخاب به مساحت تقریبی ۷۰۰ هکتار که شامل ۲۳ معدن دارای تأسیسات دانه بندی وشستشوی شن وماسه و ۶ کارخانه آسفالت درمحدوده ای که به مراکز مسکونی شهری وروستایی نزدیک است.
وی افزود: این معادن هم اکنون بیش از ظرفیت قابل تحمل منطقه فعالیت میکنند و برغم رعایت ملاحظات زیست محیطی ازجمله نصب سیستمهای کنترل آلودگی هوا وپساب صرفاً به دلیل تردد بیش از حد ماشین آلات سنگین، ریزش سربارهها، عدم آسفالت جادههای دسترسی ونداشتن کمربند فضای سبز، یکی از کانونهای ایجاد انواع ریزگردها وتشدید آلودگی هوا درمنطقه هستند.
وی افزود: از زمانی که قانون جدید معادن به تصویب رسیده به استناد ماده ۲۴ این قانون، سازمان صنعت معدن وتجارت بدون استعلام و اخذ نظر زیست محیطی اقدام به صدور مجوزهای اکتشاف، برداشت وبهره برداری معادن در محدودههای خارج مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست مینماید واین درحالی است که تبعات اجتماعی ناشی از فعالیت آلوده کننده این واحدها را اداره محیط زیست باید پاسخگو باشد.
محمودی گفت: از سنوات گذشته بهره برداران معادن شن وماسه بعد از اتمام عملیات برداشت شن و ماسه، معادن مذکور را بدون هرگونه ساماندهی و اعاده به وضع سابق به صورت شن چاله رها نموده واین گودالها یا شن چالهها مشکلات عدیده ای را به لحاظ زیست محیطی ایجاد کرده است.
رئیس اداره محیط زیست ساوجبلاغ تاکید کرد: براساس بازدیدها و پایش های میدانی که صورت گرفته درحال حاضر عمده این شن چالهها به محلی برای تخلیه نخالههای ساختمانی، زبالههای شهری وگاها پسماندهای صنعتی تبدیل شده و با توجه به مجاورت آن با مراکز سکونتگاهی دراثر انباشت این پسماندها و بعضاً سوزاندن آنها توسط افراد، ایجاد آلودگیهای زیست محیطی وتهدید برای سلامت وبهداشت عمومی را در پی داشته و این موضوع همواره نارضایتی وشکایت ساکنین منطقه را فراهم آورده است.
وی افزود: از سویی دیگر به جهت عمق برداشت، موجب نفوذ پذیری این مواد آلاینده به منابع آبهای زیرزمینی ومتعاقب آن کاهش کیفیت منابع آبی دور از انتظار نخواهد بود.
محمودی گفت: از آنجا که عمده فعالیتهای معادن شن وماسه درمحدوده تهراندشت وحریم شهر هشتگرد بوده، وجود شن چالهها درآینده ای نزدیک بعنوان یکی از کانونهای آلاینده، بحرانی و مخاطره آمیز به لحاظ زیست محیطی تبدیل خواهد شد.
ابوالقاسم پالیزگیر فرماندار ساوجبلاغ نیز در این باره به خبرنگار ایرنا، گفت: هم اکنون به اندازه کافی معادن در ساوجبلاغ مستقر است و نیاز شهرستان و استان البرز به شن و ماسه را تأمین میکنند و با این تعداد معادن دیگر نیازی به صدور مجوز فعالیت معدن جدید نیست ولی این اقدام صورت میگیرد.
پالیزگیر از سازمان صنعت، معدن و تجارت استان البرز گلایه کرد و گفت: نظارت جدی بر معادن وجود ندارد و در ارتباط با صدور مجوز عملکرد صحیحی وجود ندارد.
فرماندار ساوجبلاغ افزود: در منطقه کوچکی مثل تهرانداشت دهها معدن شن و ماسه فعال هستند که عمق برداشت آنها به بیش از ۳۰ متر میرسد.
وی گفت: تخریب محیط زیست، برداشت آب از چاههای غیر مجاز و خسارت جبران ناپذیر به سفرههای زیر زمینی در منطقه تهرانداشت، مشکلات فراوانی را برای شهرستان ایجاد کرده است.
پالیزگیر گفت: معدن داران در جاده تهراندشت و سعیدآباد بدون ملاحظه حفاریهای عمیقی را در حاشیه جاده انجام داده و امنیت این مسیر را به چالش کشیدهاند.
وی گفت: خطر دیگری که هم اکنون این معادن در پی دارد، رها شدن معادن متروکه در منطقه تهراندشت است که هیچ نظارتی برآن نیست و عدهای هم شبانه نسبت به تخلیه ضایعات در آنها اقدام میکنند.
وی گفت: ما با
آسیبهای فعالیت معادن شن و ماسه در ساوجبلاغ
کرج -ایرنا- فعالیت معادن شن و ماسه تهران دشت در شهرستان ساوجبلاغ، افزایش گرد و غبار، آلودگی منابع آب و آسیب به بخش کشاورزی را به دنبال داشته است که باید برای آن چارهای اندیشیده شود.
آسیبهای فعالیت معادن شن و ماسه در ساوجبلاغ
فعالیت معادن شن و ماسه در صورت رعایت نشدن اصول زیست محیطی میتواند آسیبهای جدی به طبیعت وارد آورده و آلودگی هوا، آب و خاک را به دنبال داشته باشد، این حقیقت غیرقابل انکاری است که اثباتش کار مشکلی نیست، چون با مشاهده روند معدنکاوی در زیستگاههای منحصربهفرد به این نتیجه می رسیم که گونههای جانوری به خطر افتادهاند.
اگر مسائل زیستمحیطی در اولویت برنامههای ما قرار دارد نباید بدون ضوابط مبادرت به توسعه معادن شن ماسه در استان البرز کنیم زیرا آثار و عواقب دردناک آن گربانگیر مردم و محیط زیست شود که نمونه بارز آن را به وضوح در شن چالههای تهراندشت میبینیم.
تهراندشت در نزدیکی کلان شهر کرج و در مهمترین شهرستان البرز یعنی در ساوجبلاغ منطقهای با آب و زمین مناسب کشاورزی قرار دارد که امروز فعالیت این معادن چالشی اساسی برای محیط زیست این شهرستان شده و گاهی شن چالهها منشأ ایجاد گرد و غبار در استان البرز معرفی شده است.
معادن تهراندشت زندگی بیش از ۳۰ روستای پایین دست را با چالش رو به رو کرده است. برای نمونه معادن شن و ماسهای که در شهرستان فعال هستند، سبب شده اهالی این منطقه همیشه با مشکل ریزگردها دست به گریبان باشند یا کشاورزانی که ادعا میکنند فعالیت معادن شن و ماسه سبب تخریب زمینهای زراعی و کمبود آب کشاورزی شده و مشکلاتی جدی برای ساکنان این منطقه ایجاد کرده که کوچکترین آنها را میتوان تردد خودروهای سنگین در این منطقه دانست.
معادن شن و ماسه اکوسیستم رودخانهها را تخریب کرده و مقدمات آلودگی منابع آب زیرزمینی را نیز فراهم میکنند، چون فعالیت برخی معادن در سایه نبود نظارت آنقدر افراطی شده که تا عمق ۶۰ متری نیز از این منابع برداشت میشود، به همین دلیل در صورتی که زباله یا پساب شیمیایی وارد این مناطق شود، به راحتی میتواند به منابع آب زیر زمینی نفوذ کرده و سبب آلودگی آن شود.
علاوه بر تهدید منابع آب از طریق تبخیر، برداشت بی رویه منابع شن و ماسه بستر را برای هدر رفت نزولات جوی فراهم میکند، زیرا شن و ماسه در جذب نزولات جوی و انتقال آنها به سفرههای آب زیر زمینی نقش مؤثری دارد.
در معادن رودخانهای شن و ماسه هدف استفاده از آورده رودخانه است، زیرا با گردش رودخانه ماسه در پایین دست نشست میکند و معدنکاوان باید از این ماسهها برداشت کنند، اما وقتی معدنکاوان به عمق رفته و اکوسیستم رودخانه را به هم بریزند، نمیتوان نام فعالیت آنها را بهرهبرداری و معدنکاوی گذاشت.
گردانندگان این معادن باید شرایطی را در نظر بگیرند تا آلودگی هوا و منابع آب را به حداقل برسانند به این شکل که با استفاده از مه پاش میزان ذرات معلق را به حداقل رسانده و با به کار بردن فیلترهای خاص پسابهای خود را تصفیه کنند تا سبب کدر شدن آب رودخانهها نشود.
بایرام محمودی رئیس اداره حفاظت محیط زیست ساوجبلاغ درباره نحوه نظارت بر فعالیت این معادن اظهار داشت: محدوده معادن شن وماسه منطقه تهراندشت درحاشیه رودخانه کردان حدفاصل اتوبان و اراضی باغی سرخاب به مساحت تقریبی ۷۰۰ هکتار که شامل ۲۳ معدن دارای تأسیسات دانه بندی وشستشوی شن وماسه و ۶ کارخانه آسفالت درمحدوده ای که به مراکز مسکونی شهری وروستایی نزدیک است.
وی افزود: این معادن هم اکنون بیش از ظرفیت قابل تحمل منطقه فعالیت میکنند و برغم رعایت ملاحظات زیست محیطی ازجمله نصب سیستمهای کنترل آلودگی هوا وپساب صرفاً به دلیل تردد بیش از حد ماشین آلات سنگین، ریزش سربارهها، عدم آسفالت جادههای دسترسی ونداشتن کمربند فضای سبز، یکی از کانونهای ایجاد انواع ریزگردها وتشدید آلودگی هوا درمنطقه هستند.
وی افزود: از زمانی که قانون جدید معادن به تصویب رسیده به استناد ماده ۲۴ این قانون، سازمان صنعت معدن وتجارت بدون استعلام و اخذ نظر زیست محیطی اقدام به صدور مجوزهای اکتشاف، برداشت وبهره برداری معادن در محدودههای خارج مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست مینماید واین درحالی است که تبعات اجتماعی ناشی از فعالیت آلوده کننده این واحدها را اداره محیط زیست باید پاسخگو باشد.
محمودی گفت: از سنوات گذشته بهره برداران معادن شن وماسه بعد از اتمام عملیات برداشت شن و ماسه، معادن مذکور را بدون هرگونه ساماندهی و اعاده به وضع سابق به صورت شن چاله رها نموده واین گودالها یا شن چالهها مشکلات عدیده ای را به لحاظ زیست محیطی ایجاد کرده است.
رئیس اداره محیط زیست ساوجبلاغ تاکید کرد: براساس بازدیدها و پایش های میدانی که صورت گرفته درحال حاضر عمده این شن چالهها به محلی برای تخلیه نخالههای ساختمانی، زبالههای شهری وگاها پسماندهای صنعتی تبدیل شده و با توجه به مجاورت آن با مراکز سکونتگاهی دراثر انباشت این پسماندها و بعضاً سوزاندن آنها توسط افراد، ایجاد آلودگیهای زیست محیطی وتهدید برای سلامت وبهداشت عمومی را در پی داشته و این موضوع همواره نارضایتی وشکایت ساکنین منطقه را فراهم آورده است.
وی افزود: از سویی دیگر به جهت عمق برداشت، موجب نفوذ پذیری این مواد آلاینده به منابع آبهای زیرزمینی ومتعاقب آن کاهش کیفیت منابع آبی دور از انتظار نخواهد بود.
محمودی گفت: از آنجا که عمده فعالیتهای معادن شن وماسه درمحدوده تهراندشت وحریم شهر هشتگرد بوده، وجود شن چالهها درآینده ای نزدیک بعنوان یکی از کانونهای آلاینده، بحرانی و مخاطره آمیز به لحاظ زیست محیطی تبدیل خواهد شد.
ابوالقاسم پالیزگیر فرماندار ساوجبلاغ نیز در این باره به خبرنگار ایرنا، گفت: هم اکنون به اندازه کافی معادن در ساوجبلاغ مستقر است و نیاز شهرستان و استان البرز به شن و ماسه را تأمین میکنند و با این تعداد معادن دیگر نیازی به صدور مجوز فعالیت معدن جدید نیست ولی این اقدام صورت میگیرد.
پالیزگیر از سازمان صنعت، معدن و تجارت استان البرز گلایه کرد و گفت: نظارت جدی بر معادن وجود ندارد و در ارتباط با صدور مجوز عملکرد صحیحی وجود ندارد.
فرماندار ساوجبلاغ افزود: در منطقه کوچکی مثل تهرانداشت دهها معدن شن و ماسه فعال هستند که عمق برداشت آنها به بیش از ۳۰ متر میرسد.
وی گفت: تخریب محیط زیست، برداشت آب از چاههای غیر مجاز و خسارت جبران ناپذیر به سفرههای زیر زمینی در منطقه تهرانداشت، مشکلات فراوانی را برای شهرستان ایجاد کرده است.
پالیزگیر گفت: معدن داران در جاده تهراندشت و سعیدآباد بدون ملاحظه حفاریهای عمیقی را در حاشیه جاده انجام داده و امنیت این مسیر را به چالش کشیدهاند.
وی گفت: خطر دیگری که هم اکنون این معادن در پی دارد، رها شدن معادن متروکه در منطقه تهراندشت است که هیچ نظارتی برآن نیست و عدهای هم شبانه نسبت به تخلیه ضایعات در آنها اقدام میکنند.
وی گفت: ما با صدور مجوز جدید در ساوجبلاغ مخالفیم به خصوص استقرار معادن در مناطق گردشگری ساوجبلاغ آسیب جبران ناپذیری به سرمایه گذاری در بخش گردشگری وارد میکند.
پالیزگیر گفت: نگرانی ما از صنعت معدن تنها در یک بخش خلاصه نمیشود، بسیاری از روستاهای هدف گردشگری ما به معادن شن و ماسه تبدیل شده است، بدون اینکه از محیط زیست و واحدهای مرتبط استعلامی اخذ شود.
پالیزگیر در ادامه به مصرف بالای آب در معادن شن و ماسه اشاره کرد و اظهار داشت: معدن داران پایبند به نصب دستگاه کنترل تیکنر نیستند و آب مصرفی در چرخه مجدد قرار نمیگیرد و اداره صنعت، معدن و تجارت استان هم هیچ نظارتی به این مهم ندارد.
پالیزگیر افزود: فعالیت معادن سبب تخریب بافت منطقه شده و برای ساکنان خطراتی در پی دارد که یکی از خطرات جدی این شکل معدنکاوی را باید بالا رفتن خطر سیلابها دانست، زیرا وقتی بستر رودخانهها تخریب شود در زمان وقوع حادثه سیلاب از کنترل خارج شده و میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روستاها تحمیل کند. صدور مجوز جدید در ساوجبلاغ مخالفیم به خصوص استقرار معادن در مناطق گردشگری ساوجبلاغ آسیب جبران ناپذیری به سرمایه گذاری در بخش گردشگری وارد میکند.
پالیزگیر گفت: نگرانی ما از صنعت معدن تنها در یک بخش خلاصه نمیشود، بسیاری از روستاهای هدف گردشگری ما به معادن شن و ماسه تبدیل شده است، بدون اینکه از محیط زیست و واحدهای مرتبط استعلامی اخذ شود.
پالیزگیر در ادامه به مصرف بالای آب در معادن شن و ماسه اشاره کرد و اظهار داشت: معدن داران پایبند به نصب دستگاه کنترل تیکنر نیستند و آب مصرفی در چرخه مجدد قرار نمیگیرد و اداره صنعت، معدن و تجارت استان هم هیچ نظارتی به این مهم ندارد.
پالیزگیر افزود: فعالیت معادن سبب تخریب بافت منطقه شده و برای ساکنان خطراتی در پی دارد که یکی از خطرات جدی این شکل معدنکاوی را باید بالا رفتن خطر سیلابها دانست، زیرا وقتی بستر رودخانهها تخریب شود در زمان وقوع حادثه سیلاب از کنترل خارج شده و میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روستاها تحمیل کند.
به گزارش کسب و کار نیوز به نقل از ایرنا فعالیت معادن شن و ماسه در صورت رعایت نشدن اصول زیست محیطی میتواند آسیبهای جدی به طبیعت وارد آورده و آلودگی هوا، آب و خاک را به دنبال داشته باشد، این حقیقت غیرقابل انکاری است که اثباتش کار مشکلی نیست، چون با مشاهده روند معدنکاوی در زیستگاههای منحصربهفرد به این نتیجه می رسیم که گونههای جانوری به خطر افتادهاند.
اگر مسائل زیستمحیطی در اولویت برنامههای ما قرار دارد نباید بدون ضوابط مبادرت به توسعه معادن شن ماسه در استان البرز کنیم زیرا آثار و عواقب دردناک آن گربانگیر مردم و محیط زیست شود که نمونه بارز آن را به وضوح در شن چالههای تهراندشت میبینیم.
تهراندشت در نزدیکی کلان شهر کرج و در مهمترین شهرستان البرز یعنی در ساوجبلاغ منطقهای با آب و زمین مناسب کشاورزی قرار دارد که امروز فعالیت این معادن چالشی اساسی برای محیط زیست این شهرستان شده و گاهی شن چالهها منشأ ایجاد گرد و غبار در استان البرز معرفی شده است.
معادن تهراندشت زندگی بیش از ۳۰ روستای پایین دست را با چالش رو به رو کرده است. برای نمونه معادن شن و ماسهای که در شهرستان فعال هستند، سبب شده اهالی این منطقه همیشه با مشکل ریزگردها دست به گریبان باشند یا کشاورزانی که ادعا میکنند فعالیت معادن شن و ماسه سبب تخریب زمینهای زراعی و کمبود آب کشاورزی شده و مشکلاتی جدی برای ساکنان این منطقه ایجاد کرده که کوچکترین آنها را میتوان تردد خودروهای سنگین در این منطقه دانست.
معادن شن و ماسه اکوسیستم رودخانهها را تخریب کرده و مقدمات آلودگی منابع آب زیرزمینی را نیز فراهم میکنند، چون فعالیت برخی معادن در سایه نبود نظارت آنقدر افراطی شده که تا عمق ۶۰ متری نیز از این منابع برداشت میشود، به همین دلیل در صورتی که زباله یا پساب شیمیایی وارد این مناطق شود، به راحتی میتواند به منابع آب زیر زمینی نفوذ کرده و سبب آلودگی آن شود.
علاوه بر تهدید منابع آب از طریق تبخیر، برداشت بی رویه منابع شن و ماسه بستر را برای هدر رفت نزولات جوی فراهم میکند، زیرا شن و ماسه در جذب نزولات جوی و انتقال آنها به سفرههای آب زیر زمینی نقش مؤثری دارد.
در معادن رودخانهای شن و ماسه هدف استفاده از آورده رودخانه است، زیرا با گردش رودخانه ماسه در پایین دست نشست میکند و معدنکاوان باید از این ماسهها برداشت کنند، اما وقتی معدنکاوان به عمق رفته و اکوسیستم رودخانه را به هم بریزند، نمیتوان نام فعالیت آنها را بهرهبرداری و معدنکاوی گذاشت.
گردانندگان این معادن باید شرایطی را در نظر بگیرند تا آلودگی هوا و منابع آب را به حداقل برسانند به این شکل که با استفاده از مه پاش میزان ذرات معلق را به حداقل رسانده و با به کار بردن فیلترهای خاص پسابهای خود را تصفیه کنند تا سبب کدر شدن آب رودخانهها نشود.
بایرام محمودی رئیس اداره حفاظت محیط زیست ساوجبلاغ درباره نحوه نظارت بر فعالیت این معادن اظهار داشت: محدوده معادن شن وماسه منطقه تهراندشت درحاشیه رودخانه کردان حدفاصل اتوبان و اراضی باغی سرخاب به مساحت تقریبی ۷۰۰ هکتار که شامل ۲۳ معدن دارای تأسیسات دانه بندی وشستشوی شن وماسه و ۶ کارخانه آسفالت درمحدوده ای که به مراکز مسکونی شهری وروستایی نزدیک است.
وی افزود: این معادن هم اکنون بیش از ظرفیت قابل تحمل منطقه فعالیت میکنند و برغم رعایت ملاحظات زیست محیطی ازجمله نصب سیستمهای کنترل آلودگی هوا وپساب صرفاً به دلیل تردد بیش از حد ماشین آلات سنگین، ریزش سربارهها، عدم آسفالت جادههای دسترسی ونداشتن کمربند فضای سبز، یکی از کانونهای ایجاد انواع ریزگردها وتشدید آلودگی هوا درمنطقه هستند.
وی افزود: از زمانی که قانون جدید معادن به تصویب رسیده به استناد ماده ۲۴ این قانون، سازمان صنعت معدن وتجارت بدون استعلام و اخذ نظر زیست محیطی اقدام به صدور مجوزهای اکتشاف، برداشت وبهره برداری معادن در محدودههای خارج مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست مینماید واین درحالی است که تبعات اجتماعی ناشی از فعالیت آلوده کننده این واحدها را اداره محیط زیست باید پاسخگو باشد.
محمودی گفت: از سنوات گذشته بهره برداران معادن شن وماسه بعد از اتمام عملیات برداشت شن و ماسه، معادن مذکور را بدون هرگونه ساماندهی و اعاده به وضع سابق به صورت شن چاله رها نموده واین گودالها یا شن چالهها مشکلات عدیده ای را به لحاظ زیست محیطی ایجاد کرده است.
رئیس اداره محیط زیست ساوجبلاغ تاکید کرد: براساس بازدیدها و پایش های میدانی که صورت گرفته درحال حاضر عمده این شن چالهها به محلی برای تخلیه نخالههای ساختمانی، زبالههای شهری وگاها پسماندهای صنعتی تبدیل شده و با توجه به مجاورت آن با مراکز سکونتگاهی دراثر انباشت این پسماندها و بعضاً سوزاندن آنها توسط افراد، ایجاد آلودگیهای زیست محیطی وتهدید برای سلامت وبهداشت عمومی را در پی داشته و این موضوع همواره نارضایتی وشکایت ساکنین منطقه را فراهم آورده است.
وی افزود: از سویی دیگر به جهت عمق برداشت، موجب نفوذ پذیری این مواد آلاینده به منابع آبهای زیرزمینی ومتعاقب آن کاهش کیفیت منابع آبی دور از انتظار نخواهد بود.
محمودی گفت: از آنجا که عمده فعالیتهای معادن شن وماسه درمحدوده تهراندشت وحریم شهر هشتگرد بوده، وجود شن چالهها درآینده ای نزدیک بعنوان یکی از کانونهای آلاینده، بحرانی و مخاطره آمیز به لحاظ زیست محیطی تبدیل خواهد شد.
ابوالقاسم پالیزگیر فرماندار ساوجبلاغ نیز در این باره به خبرنگار ایرنا، گفت: هم اکنون به اندازه کافی معادن در ساوجبلاغ مستقر است و نیاز شهرستان و استان البرز به شن و ماسه را تأمین میکنند و با این تعداد معادن دیگر نیازی به صدور مجوز فعالیت معدن جدید نیست ولی این اقدام صورت میگیرد.
پالیزگیر از سازمان صنعت، معدن و تجارت استان البرز گلایه کرد و گفت: نظارت جدی بر معادن وجود ندارد و در ارتباط با صدور مجوز عملکرد صحیحی وجود ندارد.
فرماندار ساوجبلاغ افزود: در منطقه کوچکی مثل تهرانداشت دهها معدن شن و ماسه فعال هستند که عمق برداشت آنها به بیش از ۳۰ متر میرسد.
وی گفت: تخریب محیط زیست، برداشت آب از چاههای غیر مجاز و خسارت جبران ناپذیر به سفرههای زیر زمینی در منطقه تهرانداشت، مشکلات فراوانی را برای شهرستان ایجاد کرده است.
پالیزگیر گفت: معدن داران در جاده تهراندشت و سعیدآباد بدون ملاحظه حفاریهای عمیقی را در حاشیه جاده انجام داده و امنیت این مسیر را به چالش کشیدهاند.
وی گفت: خطر دیگری که هم اکنون این معادن در پی دارد، رها شدن معادن متروکه در منطقه تهراندشت است که هیچ نظارتی برآن نیست و عدهای هم شبانه نسبت به تخلیه ضایعات در آنها اقدام میکنند.
وی گفت: ما با
آسیبهای فعالیت معادن شن و ماسه در ساوجبلاغ
کرج -ایرنا- فعالیت معادن شن و ماسه تهران دشت در شهرستان ساوجبلاغ، افزایش گرد و غبار، آلودگی منابع آب و آسیب به بخش کشاورزی را به دنبال داشته است که باید برای آن چارهای اندیشیده شود.
آسیبهای فعالیت معادن شن و ماسه در ساوجبلاغ
فعالیت معادن شن و ماسه در صورت رعایت نشدن اصول زیست محیطی میتواند آسیبهای جدی به طبیعت وارد آورده و آلودگی هوا، آب و خاک را به دنبال داشته باشد، این حقیقت غیرقابل انکاری است که اثباتش کار مشکلی نیست، چون با مشاهده روند معدنکاوی در زیستگاههای منحصربهفرد به این نتیجه می رسیم که گونههای جانوری به خطر افتادهاند.
اگر مسائل زیستمحیطی در اولویت برنامههای ما قرار دارد نباید بدون ضوابط مبادرت به توسعه معادن شن ماسه در استان البرز کنیم زیرا آثار و عواقب دردناک آن گربانگیر مردم و محیط زیست شود که نمونه بارز آن را به وضوح در شن چالههای تهراندشت میبینیم.
تهراندشت در نزدیکی کلان شهر کرج و در مهمترین شهرستان البرز یعنی در ساوجبلاغ منطقهای با آب و زمین مناسب کشاورزی قرار دارد که امروز فعالیت این معادن چالشی اساسی برای محیط زیست این شهرستان شده و گاهی شن چالهها منشأ ایجاد گرد و غبار در استان البرز معرفی شده است.
معادن تهراندشت زندگی بیش از ۳۰ روستای پایین دست را با چالش رو به رو کرده است. برای نمونه معادن شن و ماسهای که در شهرستان فعال هستند، سبب شده اهالی این منطقه همیشه با مشکل ریزگردها دست به گریبان باشند یا کشاورزانی که ادعا میکنند فعالیت معادن شن و ماسه سبب تخریب زمینهای زراعی و کمبود آب کشاورزی شده و مشکلاتی جدی برای ساکنان این منطقه ایجاد کرده که کوچکترین آنها را میتوان تردد خودروهای سنگین در این منطقه دانست.
معادن شن و ماسه اکوسیستم رودخانهها را تخریب کرده و مقدمات آلودگی منابع آب زیرزمینی را نیز فراهم میکنند، چون فعالیت برخی معادن در سایه نبود نظارت آنقدر افراطی شده که تا عمق ۶۰ متری نیز از این منابع برداشت میشود، به همین دلیل در صورتی که زباله یا پساب شیمیایی وارد این مناطق شود، به راحتی میتواند به منابع آب زیر زمینی نفوذ کرده و سبب آلودگی آن شود.
علاوه بر تهدید منابع آب از طریق تبخیر، برداشت بی رویه منابع شن و ماسه بستر را برای هدر رفت نزولات جوی فراهم میکند، زیرا شن و ماسه در جذب نزولات جوی و انتقال آنها به سفرههای آب زیر زمینی نقش مؤثری دارد.
در معادن رودخانهای شن و ماسه هدف استفاده از آورده رودخانه است، زیرا با گردش رودخانه ماسه در پایین دست نشست میکند و معدنکاوان باید از این ماسهها برداشت کنند، اما وقتی معدنکاوان به عمق رفته و اکوسیستم رودخانه را به هم بریزند، نمیتوان نام فعالیت آنها را بهرهبرداری و معدنکاوی گذاشت.
گردانندگان این معادن باید شرایطی را در نظر بگیرند تا آلودگی هوا و منابع آب را به حداقل برسانند به این شکل که با استفاده از مه پاش میزان ذرات معلق را به حداقل رسانده و با به کار بردن فیلترهای خاص پسابهای خود را تصفیه کنند تا سبب کدر شدن آب رودخانهها نشود.
بایرام محمودی رئیس اداره حفاظت محیط زیست ساوجبلاغ درباره نحوه نظارت بر فعالیت این معادن اظهار داشت: محدوده معادن شن وماسه منطقه تهراندشت درحاشیه رودخانه کردان حدفاصل اتوبان و اراضی باغی سرخاب به مساحت تقریبی ۷۰۰ هکتار که شامل ۲۳ معدن دارای تأسیسات دانه بندی وشستشوی شن وماسه و ۶ کارخانه آسفالت درمحدوده ای که به مراکز مسکونی شهری وروستایی نزدیک است.
وی افزود: این معادن هم اکنون بیش از ظرفیت قابل تحمل منطقه فعالیت میکنند و برغم رعایت ملاحظات زیست محیطی ازجمله نصب سیستمهای کنترل آلودگی هوا وپساب صرفاً به دلیل تردد بیش از حد ماشین آلات سنگین، ریزش سربارهها، عدم آسفالت جادههای دسترسی ونداشتن کمربند فضای سبز، یکی از کانونهای ایجاد انواع ریزگردها وتشدید آلودگی هوا درمنطقه هستند.
وی افزود: از زمانی که قانون جدید معادن به تصویب رسیده به استناد ماده ۲۴ این قانون، سازمان صنعت معدن وتجارت بدون استعلام و اخذ نظر زیست محیطی اقدام به صدور مجوزهای اکتشاف، برداشت وبهره برداری معادن در محدودههای خارج مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست مینماید واین درحالی است که تبعات اجتماعی ناشی از فعالیت آلوده کننده این واحدها را اداره محیط زیست باید پاسخگو باشد.
محمودی گفت: از سنوات گذشته بهره برداران معادن شن وماسه بعد از اتمام عملیات برداشت شن و ماسه، معادن مذکور را بدون هرگونه ساماندهی و اعاده به وضع سابق به صورت شن چاله رها نموده واین گودالها یا شن چالهها مشکلات عدیده ای را به لحاظ زیست محیطی ایجاد کرده است.
رئیس اداره محیط زیست ساوجبلاغ تاکید کرد: براساس بازدیدها و پایش های میدانی که صورت گرفته درحال حاضر عمده این شن چالهها به محلی برای تخلیه نخالههای ساختمانی، زبالههای شهری وگاها پسماندهای صنعتی تبدیل شده و با توجه به مجاورت آن با مراکز سکونتگاهی دراثر انباشت این پسماندها و بعضاً سوزاندن آنها توسط افراد، ایجاد آلودگیهای زیست محیطی وتهدید برای سلامت وبهداشت عمومی را در پی داشته و این موضوع همواره نارضایتی وشکایت ساکنین منطقه را فراهم آورده است.
وی افزود: از سویی دیگر به جهت عمق برداشت، موجب نفوذ پذیری این مواد آلاینده به منابع آبهای زیرزمینی ومتعاقب آن کاهش کیفیت منابع آبی دور از انتظار نخواهد بود.
محمودی گفت: از آنجا که عمده فعالیتهای معادن شن وماسه درمحدوده تهراندشت وحریم شهر هشتگرد بوده، وجود شن چالهها درآینده ای نزدیک بعنوان یکی از کانونهای آلاینده، بحرانی و مخاطره آمیز به لحاظ زیست محیطی تبدیل خواهد شد.
ابوالقاسم پالیزگیر فرماندار ساوجبلاغ نیز در این باره به خبرنگار ایرنا، گفت: هم اکنون به اندازه کافی معادن در ساوجبلاغ مستقر است و نیاز شهرستان و استان البرز به شن و ماسه را تأمین میکنند و با این تعداد معادن دیگر نیازی به صدور مجوز فعالیت معدن جدید نیست ولی این اقدام صورت میگیرد.
پالیزگیر از سازمان صنعت، معدن و تجارت استان البرز گلایه کرد و گفت: نظارت جدی بر معادن وجود ندارد و در ارتباط با صدور مجوز عملکرد صحیحی وجود ندارد.
فرماندار ساوجبلاغ افزود: در منطقه کوچکی مثل تهرانداشت دهها معدن شن و ماسه فعال هستند که عمق برداشت آنها به بیش از ۳۰ متر میرسد.
وی گفت: تخریب محیط زیست، برداشت آب از چاههای غیر مجاز و خسارت جبران ناپذیر به سفرههای زیر زمینی در منطقه تهرانداشت، مشکلات فراوانی را برای شهرستان ایجاد کرده است.
پالیزگیر گفت: معدن داران در جاده تهراندشت و سعیدآباد بدون ملاحظه حفاریهای عمیقی را در حاشیه جاده انجام داده و امنیت این مسیر را به چالش کشیدهاند.
وی گفت: خطر دیگری که هم اکنون این معادن در پی دارد، رها شدن معادن متروکه در منطقه تهراندشت است که هیچ نظارتی برآن نیست و عدهای هم شبانه نسبت به تخلیه ضایعات در آنها اقدام میکنند.
وی گفت: ما با صدور مجوز جدید در ساوجبلاغ مخالفیم به خصوص استقرار معادن در مناطق گردشگری ساوجبلاغ آسیب جبران ناپذیری به سرمایه گذاری در بخش گردشگری وارد میکند.
پالیزگیر گفت: نگرانی ما از صنعت معدن تنها در یک بخش خلاصه نمیشود، بسیاری از روستاهای هدف گردشگری ما به معادن شن و ماسه تبدیل شده است، بدون اینکه از محیط زیست و واحدهای مرتبط استعلامی اخذ شود.
پالیزگیر در ادامه به مصرف بالای آب در معادن شن و ماسه اشاره کرد و اظهار داشت: معدن داران پایبند به نصب دستگاه کنترل تیکنر نیستند و آب مصرفی در چرخه مجدد قرار نمیگیرد و اداره صنعت، معدن و تجارت استان هم هیچ نظارتی به این مهم ندارد.
پالیزگیر افزود: فعالیت معادن سبب تخریب بافت منطقه شده و برای ساکنان خطراتی در پی دارد که یکی از خطرات جدی این شکل معدنکاوی را باید بالا رفتن خطر سیلابها دانست، زیرا وقتی بستر رودخانهها تخریب شود در زمان وقوع حادثه سیلاب از کنترل خارج شده و میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روستاها تحمیل کند. صدور مجوز جدید در ساوجبلاغ مخالفیم به خصوص استقرار معادن در مناطق گردشگری ساوجبلاغ آسیب جبران ناپذیری به سرمایه گذاری در بخش گردشگری وارد میکند.
پالیزگیر گفت: نگرانی ما از صنعت معدن تنها در یک بخش خلاصه نمیشود، بسیاری از روستاهای هدف گردشگری ما به معادن شن و ماسه تبدیل شده است، بدون اینکه از محیط زیست و واحدهای مرتبط استعلامی اخذ شود.
پالیزگیر در ادامه به مصرف بالای آب در معادن شن و ماسه اشاره کرد و اظهار داشت: معدن داران پایبند به نصب دستگاه کنترل تیکنر نیستند و آب مصرفی در چرخه مجدد قرار نمیگیرد و اداره صنعت، معدن و تجارت استان هم هیچ نظارتی به این مهم ندارد.
پالیزگیر افزود: فعالیت معادن سبب تخریب بافت منطقه شده و برای ساکنان خطراتی در پی دارد که یکی از خطرات جدی این شکل معدنکاوی را باید بالا رفتن خطر سیلابها دانست، زیرا وقتی بستر رودخانهها تخریب شود در زمان وقوع حادثه سیلاب از کنترل خارج شده و میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روستاها تحمیل کند.
سایت خبری تحلیلی کسب و کار استارت آپ | کارآفرینی | دانش بنیان | اقتصاد