صفحه اصلی / سرخط خبرها / اینترنت؛ زیرساخت حیاتی امرار معاش
اینترنت؛ زیرساخت حیاتی امرار معاش

کیوان نقره کار، کارشناس فناوری

اینترنت؛ زیرساخت حیاتی امرار معاش

سرمقاله؛

زمانی که صحبت از گرانی اینترنت می‌شود، به نوعی این زیرساخت در تمامی ابعاد زندگی افراد تأثیر گذار خواهد بود که یکی از آنها کسب و کارهای اینترنتی هستند. خدمات پهن‌باند امروز دیگر یک کالای لوکس یا ابزار سرگرمی نیست، بلکه زیرساخت حیاتی امرار معاش و زندگی آحاد شهروندان با درآمد‌های گوناگون محسوب می‌شود.
در فضایی که رشد درآمد‌های عمومی و حقوق دستمزد متناسب با تورم مهارگسیخته افزایش نیافته و حتی پاسخگوی نیاز‌های اولیه نیست، تحمیل بار مالی جدید بر سبد مصرف اینترنت خانوار فشاری مضاعف بر دوش مصرف‌کننده می‌گذارد. منطق حکم می‌کند که اگر قرار است هزینه‌های خدمات زیرساختی با تورم روز و دلار محاسبه شود درآمد و حقوق شهروندان نیز متناسب با همین نرخ رشد کند نه اینکه افزایش دستمزدها محدود بماند اما هزینه‌های ارتباطی آزاد شود. نکته اساسی، نقش گم‌شده نظارت کیفی است.
آسیب‌های ناشی از گرانی اینترنت را می‌توان در چند لایه بررسی کرد. نخستین گروه، مشاغلی هستند که مستقیما از طریق اینترنت ارتزاق می‌کنند. یعنی یا محصول و خدمت آن‌ها در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات ارائه می‌شود یا کسب‌وکارشان کاملا مبتنی بر اینترنت است.
لایه دوم آسیب‌ها به صاحبان کسب‌وکار، مدیران و کارآفرینانی که در حوزه‌های مختلف فعالیت می‌کنند می رسد که با محدودیت مکرر اینترنت دچار سردرگمی می‌شوند. امروز بخش زیادی از برنامه‌ریزی‌های کاری، تبلیغات، بازاریابی، ارتباط با مشتریان، اتوماسیون داخلی و حتی مباحث مالی شرکت‌ها مبتنی بر اینترنت است.
گرانی اینترنت و به دنبال آن نبود شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های مختلف می‌تواند برای بسیاری از کسب و کار‌ها آسیب‌زننده باشد و تفاوتی نمی‌کند چه کسب و کار یک‌نفره باشد و چه کاری که چندین هزار نفر پرسنل دارد و نبود اینترنت می‌تواند این فضا را دچار مشکل کند.
باید یک فضای خوب و باکیفیت اینترنتی را در ایران شکل بدهیم. و نگران هزینه‌هایش هم نباشیم. شاید در ابتدا به نظر برسد که هزینه‌هایی داشته باشد، اما همین هزینه‌ها با کاربری‌های فراوان، با توسعه اقتصاد دیجیتال، با بهره‌گیری از فرصت‌های مختلفی که بر بستر فناوری ایجاد می‌شود، همگی امکان‌پذیر است.
بنابراین به راحتی قابل چرخش هم هست. و چه‌بسا خیلی از شرکت‌های پیشرو در دنیا قراردادهای بلندمدت می‌بندند، در سود شریک می‌شوند، سهام می‌گیرند و همه اینها کمک می‌کند تا این حوزه توسعه پیدا کند و البته سرعت بیشتری برای این توسعه و کیفیت داشته باشیم.

همچنین مطالعه کنید:

آقابزرگی در در گفت و گو با “کسب و کار نیوز”: سیاست های دستوری دولت ها مهمترین عامل بازدارنده مشارکت مردم در اقتصاد

وی در این باره خاطر نشان کرد: اصولا یکی از همیشگی ترین و معمول ترین …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.