تبعات انسداد تنگه هرمز برای اقتصاد آمریکا ادامه دارد/دستان تنگه هرمز روی گلوی جریان انرژی

به گزارش کسب و کار نیوز ، در آمریکا، اعلام ورشکستگی ۳۷۲ شرکت بزرگ، افزایش فشار‌های مالی بر خانوار‌ها و رشد تورم، به‌عنوان بخشی از تبعات اقتصادی این بحران مطرح شده است. همزمان، افزایش قیمت سوخت و کالا‌های اساسی، قدرت خرید شهروندان آمریکایی را کاهش داده و نارضایتی‌های اقتصادی را تشدید کرده است.

در بازار انرژی نیز، نگرانی از تداوم اختلال در تنگه هرمز، قیمت نفت را به سمت مرز ۱۰۰ دلار در هر بشکه سوق داده و بهای بنزین در آمریکا افزایش یافته است. همچنین برای کنترل بازار، آمریکا بخشی از ذخایر راهبردی نفت خود را مصرف کرده که بر اساس گزارش‌ها، حجم این ذخایر کاهش قابل توجهی داشته است.

پیامد‌های این تحولات تنها به آمریکا محدود نمانده و اقتصاد کشور‌های دیگر نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. کاهش ارزش پول ژاپن، افزایش نگرانی‌های اقتصادی در کشور‌های حاشیه خلیج فارس و اختلال در صادرات برخی کالا‌های راهبردی از جمله هلیوم، آلومینیوم، انرژی و کود‌های شیمیایی، از دیگر آثار این بحران عنوان شده است.

کارشناسان معتقدند تداوم این شرایط، علاوه بر افزایش فشار بر اقتصاد جهانی، می‌تواند انگیزه‌ای برای حرکت طرف‌های درگیر به سمت کاهش تنش و ازسرگیری مذاکرات باشد.

مرکز پژوهش‌های مجلس با بررسی پیامدهای اقتصادی اختلال در تنگه هرمز اعلام کرد: افزایش تورم آمریکا و رشد نرخ بهره اوراق دولتی، هزینه تأمین مالی دولت و بخش خصوصی را افزایش داده و انتظار می‌رود نرخ بهره این کشور دست‌کم تا یک سال آینده در سطوح بالا باقی بماند.

به گزارش صداوسیما به نقل از مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات اقتصادی این مرکز در گزارش «پیامد‌های جنگ رمضان و انسداد تنگه هرمز بر متغیر‌های اقتصادی و بازار‌های مالی آمریکا» آورده که انسداد تنگه هرمز و کاهش عرضه نفت و فرآورده‌های نفتی در ماه‌های اخیر، پیامد‌های اقتصادی قابل توجهی برای ایالات متحده آمریکا به همراه داشته است. هرچند آمریکا به واسطه افزایش تولید نفت شیل، وابستگی کمتری به واردات نفت نسبت به کشور‌های آسیایی و اروپایی دارد، اما آثار سوء این بحران به تدریج در بخش‌های مختلف اقتصاد این کشور نمایان شده است.

بر اساس تازه‌ترین ارزیابی‌های اقتصادی، در سه ماه ابتدایی جنگ رمضان (موسوم به جنگ رمضان)، نرخ تورم سالانه مصرف کننده در آمریکا از ۲.۴ درصد به ۴.۲ درصد در ماه مه افزایش یافت که بالاترین سطح از زمان شوک تورمی جنگ روسیه و اوکراین محسوب می‌شود. همچنین تورم تولیدکننده با جهش از ۳.۵ به ۶ درصد، رکوردی بی سابقه از آن دوران به ثبت رساند.

با این حال، در ماه ژوئن و به دنبال امضای تفاهمنامه اسلامآباد و بازگشایی نسبی تنگه هرمز، قیمت نفت به شدت کاهش یافت و تورم ماهانه در هر دو بخش مصرف کننده و تولیدکننده منفی شد. تورم سالانه مصرف کننده به ۳.۵ درصد و تورم تولیدکننده به ۵.۵ درصد کاهش یافت؛ اما همچنان این ارقام بالاتر از سطوح پیش از جنگ باقی مانده است.

یکی از مهمترین پیامد‌های این بحران، افت شدید ارزش اوراق بدهی دولت آمریکا است. از زمان شروع جنگ، نرخ بهره اوراق دولتی ۲ ساله حدود ۰.۷۵ واحد درصد افزایش یافته که برای این متغیر در شرایط عادی، افزایش چشمگیری محسوب می‌شود. نکته قابل توجه آنکه حتی پس از امضای تفاهمنامه پایان جنگ نیز این روند معکوس نشده و ارزش اوراق به سطوح پیش از جنگ بازنگشته است.

بر اساس داده‌های موجود، تنها در اولین ماه جنگ رمضان، خالص موجودی اوراق قرضه آمریکا نزد کشور‌های خارجی حدود ۱۴۰ میلیارد دلار کاهش یافته است. کارشناسان این موضوع را ناشی از فشار بر تراز تجاری کشور‌های واردکننده نفت و تلاش آن‌ها برای تأمین منابع مالی از طریق فروش اوراق آمریکایی می‌دانند.

پیش از آغاز جنگ، انتظارات بسیار خوشبینانه‌ای برای کاهش نرخ بهره سیاستی فدرال رزرو وجود داشت؛ اما افزایش سطح تورم، این فرصت را از آمریکا سلب کرده است. ارزیابی‌ها نشان می‌دهد افزایش نرخ بهره در آمریکا موقتی نیست و حداقل تا یک سال آینده پایدار خواهد بود. این موضوع به معنای تداوم هزینه‌های بالای تأمین مالی برای دولت و بخش خصوصی و تشدید فشار بودجه‌ای بر واشنگتن است.

در بخش حقیقی اقتصاد، رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا در فصل ابتدایی سال ۲۰۲۶ نسبت به پیش بینی‌های قبل از جنگ ضعیف‌تر بوده، اما همچنان به میانگین تاریخی نزدیک است و نشانه‌ای از رکود مشاهده نمی‌شود. شاخص تولیدات صنعتی نیز اثرپذیری چندانی از جنگ نداشته است. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که در صورت تداوم اخلال در بازار نفت، آثار اقتصادی از حوزه قیمت‌ها به بخش حقیقی اقتصاد نیز سرایت خواهد کرد.

برخلاف بازار اوراق بدهی، بازار سهام آمریکا روندی متفاوت را تجربه کرده است. به رغم سقوط شاخص‌ها در خلال جنگ، پس از ایجاد آتش بس و در سایه انتظارات مثبت ناشی از مذاکرات ایران و آمریکا، این شاخص‌ها وارد فاز صعودی شده و روند نزولی معکوس گردیده است.