آثار محدودیت اینترنت بر توسعه تجارت

سرمقاله؛

تجارت الکترونیک در تمامی کشورهای پیشرفته حرف اول را می زند. توسعه تجارت از طریق اینترنت موجب افزایش رشد اقتصادی شده است. توجه به حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات از سوی دولت‌ها باعث رشد یک کشور می‌شود و یکی از شاخص‌های توسعه یافتگی در دنیا بین کشورها بحث بهره‌گیری از فرصت‌های فضای مجازی و مباحث مربوط به حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات است. در کشور ما آسیب‌های ناشی از اختلال اینترنت به کسب وکارهای اینترنتی و فروش آنلاین آسیب زده است. مشاغلی هستند که مستقیما از طریق اینترنت ارتزاق می‌کنند؛ یعنی یا محصول و خدمت آن‌ها در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات ارائه می‌شود یا کسب‌وکارشان کاملا مبتنی بر اینترنت است. برای مثال بسیاری از زنان خانه‌دار از طریق شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام فعالیت اقتصادی دارند و حتی برخی از آن‌ها سرپرست خانوار هستند یا از این فضا به عنوان شغل دوم استفاده می‌کنند. همچنین مشاغلی مانند خدمات امنیت فضای مجازی نیز کاملا مبتنی بر اینترنت هستند. صاحبان کسب‌وکار، مدیران و کارآفرینانی که در حوزه‌های مختلف فعالیت می‌کنند نیز با محدودیت مکرر اینترنت دچار سردرگمی می‌شوند. امروز بخش زیادی از برنامه‌ریزی‌های کاری، تبلیغات، بازاریابی، ارتباط با مشتریان، اتوماسیون داخلی و حتی مباحث مالی شرکت‌ها مبتنی بر اینترنت است.
در چنین شرایطی، اختلال اینترنت می‌تواند ساختار داخلی و بیرونی یک سازمان را با مشکل مواجه کند؛ به این معنا که هم ارتباطات درون‌سازمانی با کارکنان و تامین‌کنندگان دچار اختلال می‌شود و هم ارتباطات بیرونی با مشتریان آسیب می‌بیند. این مسئله تنها محدود به شرکت‌های فناوری‌محور نیست و حتی کارخانه‌ها و سازمان‌های سنتی که برای توسعه کسب‌وکار خود از اینترنت استفاده می‌کنند نیز با آسیب مواجه می‌شوند.
در شرایط خاص و حساس، نظیر وضعیت جنگی، طبیعی است که برخی اقدامات نظارتی یا کنترلی در فضای مجازی مدنظر قرار گیرد. اما مسأله‌ی مهم آن است که چگونه می‌توان از این ظرفیت عظیم دیجیتال، بهره‌برداری بهینه کرد؛ بی‌آنکه آسیب جدی به کسب‌وکارها و خدمات حیاتی وارد شود.
امروز با نوعی از نبرد روبه‌رو هستیم که ماهیتی نرم، فناورانه و رسانه‌ای دارد. جنگی که در آن نه تنها سامانه‌ها مورد حمله قرار می‌گیرند، بلکه افکار عمومی نیز هدف قرار می‌گیرد؛ از طریق انتشار اخبار جعلی، روایت‌سازی‌های انحرافی و ایجاد تشویش در اذهان. در چنین شرایطی، بسیاری از کشورها تلاش می‌کنند تا به نحوی فضای مجازی را برای خود مدیریت یا حتی محدود کنند. با این حال، تجربه نشان می‌دهد که محدودسازی افراطی ممکن است آثار سوء بیشتری داشته باشد.